1.06.2011

SıCaK!!





bugün burası çok sıcak!
odada klima var ve güneş almıyor diye, nispeten rahat oturuluyo ama eve kadar yürüme düşüncesi beni benden alıyo..
üstelik daha yaz gelmiş de değil...
korkuyorum anlıyor musun!
1- Cem Adrian canlı dinlenecek!
2- Mercan Dede canlı dinlenecek!
Not: İkisi birarada olursa, tadından yenmez! Bu Nedir Arkadaş!!!!

14.05.2011

GeRi GeLMişLeR

yeeiii :))

izlediğim blogların hepsi kayboldu!


noldu bu bloggera yahu?


yazmasak da, severek okuyoduk..


ben şimdi reader peşinde koşup, teker teker onları eklemekle mi uğraşacağım?


evli barklı kadınım, işim gücüm var :Pp


Pffff.... :(((

12.02.2011

KuŞ


geçen hafta bahçede bi kuş ölüsü gördüm..

kan yok, darp yok..

ya ecel onu uçarken yakaladı; ya da cesedinin duvar dibinde olmasından hareketle, uçarken hızını alamayıp duvara çarptı.

ilk gördüğümde içim cız etti... bakamadım..

geçenlerde bi kere daha gördüm, aynı yerde ööle yatıyodu..

ve bugün tekrar..


neden kimse sahipsiz kuş cesetlerini kaldırmaz ki ayak altından..

sadece insanların ölüsü mü kıymetli, sadece insanın ölüsüne mi saygı duymalı?
28.01.2011

DeLi :p

arada bir "fairytale" adlı şarkıyı açıp dinliyorum. ne kadar sevdiğimden daha önce bi yazımda da bahsetmiştim hatta. bayılıyorum o şarkıya.
ama ne zaman dinlesem o şarkıyı, hemen ardından athena' nın "for real"i, kenan doğulu'nun "shake it up shekerim"i, hadise'nin "düm tek tek"i fln geliyo. kendime engel olamıyo, eurovision manyağı oluyorum. bu her seferinde böle oluyo, hiç değişmiyo arkadaş..
"herkes akıllı, bir ben deli" sanırsam :)
27.01.2011

Ne GüSeL

Aslında anlatmam gereken bi dünya şey var. ama hırs yaptım anlatmayacağım.
nispet yaparcasına, havadan sudan bahsedeceğim. :)
bariz şekilde paranoyak olduğumu ve her fırsatta "big brother watches us" diye düşünmekten kendimi alamadığımı bilmeme rağmen; yine de vazgeçemiyorum bu halden. eskiden sağda solda "duvar yazıları" derlemeleri vardı. onlardan birinde okuduğum bir şeyi paylaşmayı arzu etti deli gönlüm apansızın. "kim demiş benim paranoyak olduğumu ve neden bilmek istiyorlar!" benimki de bu hadise; benim paranoyak oluşum, kimsenin beni izlemediği anlamına gelmiyor neticede.
sanki kendi hayatımla ilgili ser versem, sırrımı alacaklar, beni uzaydan tespit edecekler sonra da beni tanıyan herkes özel hayatımla ilgili detayları öğrenecek ve yazdığım saçma sapan şeyler için, vakti zamanında "jenga" isimli oyuna çekilmiş reklamdaki çocuk gibi işaret parmağını suratıma doğru uzatıp "ha-ha-ha" diyecekmiş gibi hissediyorum. bu sebepten istanbuldan taşındığımı belirttiğim halde nereye olduğunu sölemek istemiyorum. yaşadığım bu cennet mekanın fotoğraflarını burada yayınlayıp herkesi hasetinden çatlatamıyorum. benim derdim çok büyük, kimse bilmiyor :(

neyse efendim asıl anlatmak istediğim, şu sıralar hayatımızda büyük bişeylerin hazırlığı olduğu. ama dediğim gibi, hırs yaptım anlatmayacağım. siz sadece önemli bişilere hazırlık yapılmakta olduğunu bilin yeter. big brother olmaya ne gerek var milletin hayatında. bilmenize izin verildiği kadarını bilin, üstünüze vazife olmayan şeyleri bilmeyin. öğrenmeye çalışmayın, sağda solda sormayın. fazla merak iş açar başına insanın.

(bu vesile ile kendimi selebriti sanma egomu da tatmin etmiş oldum :) herkes peşimde, herkes özel hayatımı merak ediyor. hiç mutlu değilim şekerim)

o zaman oldu..
iyi günner..
cennetten selamlar...
yıllarca istanbulda ne eziyetler çekmişim meğer ben...
trafikte kalmışım, daracık sokaklarda sıkışmışım... paramla rezil olmuşum, varoşlarda yaşamışım.. dünyaya -2. kattan bakmışım da kendimi "ama evim güzel" diyip kandırmışım :)

şimdi dört tarafı pencereli, dört yandan güneş alan; dört başı mahmur evimde yaşıyorum... hem de dördüncü katta :)
sabah kalktık köpeciğimle.. çayı koyup kendimizi sokağa attık.. köşe başındaki markete gittik, gazetelerimizi aldık.. ordan da fırına yürüdük.. taze ekmeklerimizi aldık. bi kepek, bi buğday.. sonra da eve dödük. ortalığı toparladık, evi havalandırdık.. bi güsel kahvaltı hazırladık... kahvaltı sonrası gazetelerimizi okuduk.. şimdi keyfi zamanı.. sonra da ev için bişiler yapmaya başlayacağız. toplamamız gereken, bize ait olmayan şeyleri toplayıp kaldıracak ve hatta göndereceğiz gidecek.

belki akşam üstü parka gideriz kızımla.. koş oraya koş bıraya, kaz orayı kaz burayı yaparız :)
burda köpeciğim de çok mutlu, ben de öyleyim..

iyi ki yapmışım be atom!
31.12.2010

YeNiDeN..

merhabalar yeniden..
çok çok değişmiş bir şekilde, yeniden karşınızdayım..
ballandırarak anlatacak bişi yok aslında, sırasıyla yazıp geçeceğim...

sevmediğim işimden ayrıldım ve sevdiğim işi yapmaya başladım...
istanbuldan taşındaım, artık antalyadayım..
sevgilimden ayrıldım, şimdi yalnızım..
kısacası...
yeni şehir, yeni iş, yeni ev, yeni hayat...

burdan güncellemelerim devam edecek diye umuyorum.
ne de olsa artık yalnızım ve tanımadığım bir şehirde, tanımadığım insanların arasındayım..
insan bu durumda sosyal ağ bağlantılarına sarılmaz da, ne zaman sarılır..

hayatımdan çıkardığım ya da çıkarmak zorunda bırakıldığım insanları geri kazanmaya çalışarak başlayacağım yeni hayatıma... ihmal ettiğim dostlarımı tekrar arayarak..
anılarıma tekrar sarılarak..
çünkü artık sadece ben, anılarım ve yeni hayatım varız.. bir de köpeciğim :)
31.07.2010

ÖfKe

Canım çok sıkkın!

Dün; bugün için evime davet ettiğim arkadaşımı, hiç bir sebep göstermeden işten çıkardılar!

“bizim için verdiğin emeklere teşekkür ederiz ancak yollarımız burda ayrılıyor” demişler, hepsi bu...

Peşine de bir güvenlik görevlisi takmışlar... sanki giderayak bişiler çalacak, ya da bişilere zarar verecek..

Nasıl bir zihniyet bu yahu? 2 yıldır seninle çalışan bi insanı, çat diye, sebepsiz yere işten çıkart..

Üstelik bi de hırsız muamelesi yap, terörist muamelesi yap...

 

Kızcağız dün akşam aradı beni. “Yarın gelemeyeceğim, ailemin yanına gidiyorum” dedi.

Nasıl üzüldüm.. en azından diyodum yarın oturur konuşuruz. Birazcık yatıştırırım onu.. o şansım da kalmadı..

 

Şu anda geldi mesela.. burda.. özel eşyalarını topluyor, bilgisayarından şahsi resimlerini fln alıyor.. başında bir güvenlik görevlisi...

Gözü bilgisayar ekranında.. “senin burdan çıkardığın herşeyden ben sorumluyum” diyo bi de utanmadan..

 

Nası bi yer burası, nası insanlar bunlar!

 

Şimdi, müdürüm istifa ettiğinden ve bana teklif ettikleri terfiyi reddettiğimden; gidenin yerine yenisini bulana kadar bana muhtaçlar ya.. acaba diyorum; bu kaos sona erince, bana da yaparlar mı benzer bişi.. çünkü ne kadar çalıştığının, ne kadar özverili olduğunun hiç kıymeti yok burda... biri bir karar verir, kraldan çok kralcı olanlar derhal uygular.. burda çirkin bir şölen başlar.. günün birinde bana da olabilir.. gecemi gündüzüme kattığım o zamanlar silinir gider..

 

Ne kapasitemi kullanabildiğim, ne gelişmeme izin verilen, ne hakettiğimi alabildiğim bu lanet yerde tıkılıp kaldığıma inanamıyoum! Ben ki, hayatımın herhangi bi döneminde böyle hissetmemek için ne fedakarlıklar yapmış idim oysa.. çaresizlik ya da mecburiyet hissi kadar nefret ettiğim ve kaçmaya çalıştığım şey o kadar az ki!

 

Ama az kaldı.. ben de gidicem burdan.. gönül ister ki, emeklerimin ve 5 senemin karşılığını, yani tazminatımı alıp gidebileyim. Ama olmazsa da oturup o para için üzülecek değilim.. burda sevdiğim insanlar da var ama hissettiğim şey, onları da bırakıp gitmem için yeterli.. tek gereken, doğru zaman ve doğru fırsat..

Dün yazdığım umut dolu (!) yazıdan sonra, eve gidip 19.30 sularında kendimi uykunun sessiz ve güvenli kollarına bıraktım.. yazıda bahsi geçen o “eve zaman ayırma, tırnak bakımı, 2. dünya savaşı araştırması” fln hak getire.. ama nası yorgun, nası bitkin, nası zor durumdaydım anlatamam.. ev de, ev görünümünden oldukça uzaktı zaten.. evde ördek bakmak zahmetli işmiş vesselam.. heryere sıçıyo arkadaş, yerler mayın tarlası gibi.. temzilemek lazım gelir.. ama temizlemedim.. sadece uyudum...
 

Gecenin bi vakti eve gelen sevgilim de, yazımı okuyunca heveslenmiş. “ne güsel şimdi uyandırsam, umut dolu olur bu” diyip uyandırmaya yeltenmiş.. hönkürmüşüm kendisine.. ağzımdan çıkan tek şey “peyniri buzdolabına kaldır” olmuş J sonra yine uykunun serin kolları..

Gece 3 gibi uyanıp yediğim üzümleri saymazsak, deliksiz bi uyku çekmişim yani.. sabah 7 de kalktığımda, hala uyuyasım vardı ama, günün ilerleyen saatlerinde geçer diye umuyorum : )

 

Bu akşam da artık eve gidince, güsel bi operasyon yapmak lazım gelir.. çünkü ev çığrından çıkmak üzere.. yarın da arkadaşımı davet ettim.. istersen temizleme J gitsem şöle; yerleri temizlesem, mutfağı toparlasam, çamaşır yıkasam, terası yıkasam, dük’ün havuzunu doldursam da azcık yüzse çocuk.. hatta belki, enerjim kalırsa şayet, yemek bile yapabilirim.. neden olmasın? Zaten eve gidince ne yapıyorum ki? İşyerindeki bilgisayarın başından kalk, evdekinin başına otur yane.. hayat böle geçiyo.. halbusi ne gerek var? Faideli bişiler yapmak lazım gelir...

 

Bi de hortum almam lazım eve giderken.. nalburda satılır mı hortum? Ne kadardır acaba metresi? Taşıma su ile teras yıkanmaz, ördek havuz doldurulmaz... hayat bana bunu öğretti : )

 

 

okul bitti sanıyosun sen şimdi di me?
yooo dostum... bitmedi.. çok saygıdeğer hocamız, hepimizi dersten bıraktı :)
okulumuzu uzattı.. sonra da "aaaa, ben okulunuzun uzayacağını bilmiyodum, bilsem yapmazdım" dedi..
sağlık olsun, elbet çıkar bi yerden acısı..

bunun dışında neler oldu?
evi taşıdık, artık bir ev arkadaşım yok.. ama mükemmel bi terasım ve gerçekten güsel bi evim var :) bi yerden alıyosa, bi yerden vermeli.. tarkan'ın bi bildiği olmalı, karma diye bişi olmalı!

yaz geldi, sorumluluklar bitti, rahata erdik ve terasımız var.. bu demek oluyo ki, alkol var, dost sohbeti var, muhteşem akşamlar var... tatile gidemeyecek olsam da, tatili kendime getirme lüksüm var...

tamam biraz parasızım ama, ne zaman paralıydım k? biraz daha parasız olmak beni öldürmez sanıyorum :)

bundan gayrı güsel haberler veresim var :) beni bekleyin anacığım :)

not: annem ve kardeşim bendeler.. terasta çay keyfi.. bi de ördeğimiz var.. adı "dük"; "ördük" :)

ohhhh, sefam olsun :)

bi not daha: sevgilim, özledim...
25.05.2010

Ne?!!

bugün çok canım sıkkın.. içimden ağlamak geliyo böğüre böğüre...
bitmedi gitti lanet okul!
sınavı bitti, el yazısı ödevi kaldı... baş ve işaret parmaklarımda hissizlik oluştu kalem tutmaktan.. kalıcı olursa hocaya dava açıcam :(
 
hep sıkıntılıyken yazıyorum farkındayım ama bi dikkat kesilin bak; bi kaç istisna dışında, insanlar yapacak daha iyi bişi bulduğunda ya da mecburiyetlere gömüldüğünde aksatıyor burayı.. yani aslında blog yazmak zevk işi değil, sıkıldığında yalnız başına yapılabilen bi aktivite...
 
sevgiliyle de aralar tırt üstelik... sıkıntılarım mı sıçrıyor yoksa bağımsız şekilde mi sıkılıyorum bilmiyorum (bu cümle için akşam kavga edilecek)
serdar ortaç olup, dağlara taşlara "hayat, beni neden yoruyosun" diye bağırmak istiyorum.. hakkaten be hayat, ne alıp veremediğin var benlen? yakında zayıflayıp hedef küçülttüğümde, bakalım bulabilecek misin beni bu insan kalabalığında?
 
boş boş, valla.. herşey boş..
 
 
 
20.04.2010

..

çok az kaldı be blog, dayan..
2.04.2010

SeS BiR Ki

allam sesim kısıldı!
bildiğin dönme sesi gibi tuhaf böğürüşler sergilemekteyim.. sevgilim bile sesimi tanımadı telefonda bugün :(
boğazımda böle lanet bi acı.. bi de şişti sanırsam acuk.. yutkunurken felan acıyo ama asıl kötü olan tahriş olmuşcasına acıyor olması öksürünce felan. bi de kuruyo namussuz, o da öksürtüyo haliyle..
amaan, benim derdim bitmez valla :)
bi de burdan, nasıl olsa ruhu duymaz diyerekten, danışman hocamı kınamak istiyorum. dün akşam 11 e kadar çalışmışken, bi de sabaha kadar panel düzelttim ve sabah 7 de adama mail attım.. bana akşam 4 gibi döndü ve bi dünya düzeltilecek şey söledi. ya ben hayatımda spss mi görümüşüm daha önce? baştan anlatsana nası yapıldığını? yok ama "analiz et" dedi hepsi bu.. sonra da parça parça düzeltme gönderiyo.. bişi yap diyo, yapıp gönderiyorum. bu sefer başka bişeyi düzeltmemi istiyo.. hepsini birden sölesen de ben de toptan yapsam ne güsel olmaz mı?

bişi değil, sevgilim de uyumadı gece.. sabaha karşı sızdı bi ara.. ben de sabah uyandırmadan çıktım.. başına saatler fln kurdum gitmeden ki, işe geç kalmasın.. fakat uyanması gereken saatte milyarlarca defa aramama rağmen uyanmadı.. işten kalkıp eve geldim onu uyandırmak için! bi azize olduğumu düşünmeye başlıyorum.. gerçi o da keyfinden mi uyumadı sanki? benim aptal panel tablolarımı yapmak için..

neyse ya, iç hesaplaşmalarımı milyonların önünde yaşamamalıyım :)

şimdilik bu kadar sanırım. uyumam lazım......



 
MüTeveLLi HeYeTi © 2009. BaLıK GöZüNDeN İNeK!