Ve biliyo musun blog, hic bi ask sonsuza kadar surmuyo.. Ha surse ne olur, muhtemelen boka sarar.. Simdi sarsin diyosun belki ama sarinca da icten ice bi "sictik" irkilmesi gelmiyor degil; di mi? Gelir.. Surmesin zaten ya.. Ne yasanmasi gerekiyosa, yasanmasi gereken zamanda, yasanmasi gerektigi kadar sursun bitsin.. Can cekismesin ulan!
Simdi sen beni sevsen misal, oha yok artik; gece ile gunduz yer degistirir lan!
Belki sadece bu yuzden bile beni simdi sevmelisin, yarin coplerimi kapiciya veremeyecek kadar burda olmayacagim... (ince mesajlarin ustasi)
Uzun, çok uzun bir yılın ardından; tatil zamanı benim için de geldi sonunda..
O kadar yoruldum, o kadar tükendim ki; bu tatil benim yenilenme fırsatım olacak..
Niyetim ve tüm dileğim de bu yönde.. Yepyeni bir insan olarak dönmek istiyorum evime..
Bol gezmeli bir tatil olacak...
Ayvalık, İzmir, İstanbul, Eskişehir kesin gidilecek yerler..
Bir de belki gidilecek yerler var... Ankara, Silivri, Bursa gibi..
Bayramda yeniden Ayvalık var bi de...
İçim içime sığmıyor!
Herkese, güzel bir tatil diliyorum..
Dinlenme zamanını nerede geçirdiğiniz değil, bu zamanı nasıl kullandığınız mühim..
Huzurlu olsun, dingin olsun; nasıl isterseniz öyle olsun...
Tatil boyunca yazabilir miyim bilmem, ama olur da yazamazsam diye; şimdiden vedalaşalım..
Herkes kendine çok iyi baksın, bol bol yazsın..
Dönüşte tatil anıları okumak istiyorum ;)
Görüşmek üzere....
Ha bir de vermem gereken güzel bi haber daha var..
Araba aldım kiiii :))
O kadar yoruldum, o kadar tükendim ki; bu tatil benim yenilenme fırsatım olacak..
Niyetim ve tüm dileğim de bu yönde.. Yepyeni bir insan olarak dönmek istiyorum evime..
Bol gezmeli bir tatil olacak...
Ayvalık, İzmir, İstanbul, Eskişehir kesin gidilecek yerler..
Bir de belki gidilecek yerler var... Ankara, Silivri, Bursa gibi..
Bayramda yeniden Ayvalık var bi de...
İçim içime sığmıyor!
Herkese, güzel bir tatil diliyorum..
Dinlenme zamanını nerede geçirdiğiniz değil, bu zamanı nasıl kullandığınız mühim..
Huzurlu olsun, dingin olsun; nasıl isterseniz öyle olsun...
Tatil boyunca yazabilir miyim bilmem, ama olur da yazamazsam diye; şimdiden vedalaşalım..
Herkes kendine çok iyi baksın, bol bol yazsın..
Dönüşte tatil anıları okumak istiyorum ;)
Görüşmek üzere....
Ha bir de vermem gereken güzel bi haber daha var..
Araba aldım kiiii :))
ne söylersem söyleyeyim
kurduğum cümleler ne kadar güzel olursa olsun
duyduğunda seni ne kadar heyecanlandırırsa heyecanlandırsın
veyahut, seni bana aşık etmek için ne kadar yeterse yetsin...
unutmak bildiğin devrim..
işte unutmayasın diye,
devrimlere karşı olduğumdan değil
seni devrimlere yakıştıramadığımdan
devrim yapmayasın diye...
ben yazayım...
sen ne zaman istersen çıkarıp oku..
tazelen, yenilen
yeniden hayran ol bana, yeniden aşık ol...
kusura bakma bayım ama
unutulacak bir şey değil vaad ettiğim
hakkını ver!
kurduğum cümleler ne kadar güzel olursa olsun
duyduğunda seni ne kadar heyecanlandırırsa heyecanlandırsın
veyahut, seni bana aşık etmek için ne kadar yeterse yetsin...
unutmak bildiğin devrim..
işte unutmayasın diye,
devrimlere karşı olduğumdan değil
seni devrimlere yakıştıramadığımdan
devrim yapmayasın diye...
ben yazayım...
sen ne zaman istersen çıkarıp oku..
tazelen, yenilen
yeniden hayran ol bana, yeniden aşık ol...
kusura bakma bayım ama
unutulacak bir şey değil vaad ettiğim
hakkını ver!
madem burası benim blogum, blogumdan sır saklayacak değilim..
bir süredir beni kelimeleri ile büyüleyen, çook uzaktaki bi adam,
yaklaşık 1 haftadır beni sesiyle de büyülemeye başladı..
bu tatil içinde bir gün, büyüleyen şeylerin gerçek olup olmadığını da sorgulayacağım..
bu kadar güzel kelimeleri olan, sesi de ondan aşağı kalmayan bi adamın; gerçekten var olup olmadığını sorgulayacağım..
ne demiş Tayfun Polat abimiz,
"güzel olduğun kadar gerçek misin?"
cevap arayacağım...
bana şans dile blog...
hayal gücüme hayran kalarak değil, aşık olarak döneyim bu tatilden :)
bir süredir beni kelimeleri ile büyüleyen, çook uzaktaki bi adam,
yaklaşık 1 haftadır beni sesiyle de büyülemeye başladı..
bu tatil içinde bir gün, büyüleyen şeylerin gerçek olup olmadığını da sorgulayacağım..
bu kadar güzel kelimeleri olan, sesi de ondan aşağı kalmayan bi adamın; gerçekten var olup olmadığını sorgulayacağım..
ne demiş Tayfun Polat abimiz,
"güzel olduğun kadar gerçek misin?"
cevap arayacağım...
bana şans dile blog...
hayal gücüme hayran kalarak değil, aşık olarak döneyim bu tatilden :)
şehirler gezmeli insan, daha çok şehir görmeli..
bi sürü insan tanımalı yahu!
bütün yıl, olduğumuz yerde çakılıp kalıyoruz da ne oluyor?
memlekete millete faydalı insanlar oluyoruz..
ama yılda en az bir hafta, imkan dahilinde daha da fazla;
kendine faydalı insanlar olmalıyız..
bizi daha iyi insan yapacak şeyler yapmalıyız..
farklı denizlere bakmalı, farklı insanlarla farklı şeyler konuşmalıyız..
farklı deneyimlerimiz olmalı..
ölüm döşeğindeyken, gözümüz arkada kalmamalı...
"daha yaşanacak çok şey vardı" dememeliyiz..
yaşanabilecek her şeyi, henüz nefes alabiliyorken yaşamalıyız...
bir farkındalık ya da kimine göre saçma bir hayalperestlik hasıl oldu bana bir süredir..
sürekli bu yazdıklarıma benzer şeyler düşünüyorum..
gideceğim burdan, 1 aylığına; yaklaşık 5 gün sonra..
ve tam olarak hayalini kurduğum şeyi yapacağım..
bir sürü şehir gezecek, bir sürü insan tanıyacağım..
eskileri hatırlayacak, onlara zaman ayıracağım...
zaman kıymetli, zaman az..
onlara kıymetli bir şey armağan edeceğim, zaman...
zamanımı geçireceğim insanlarla
daha güzel hayaller kurmayı öğrenene kadar, hayallerini dinleyeceğim..
farklı denizlere bakacağım....
gitmeden önce akdenizi kazıyacağım hafızama
ardından derhal ege...
peşine marmara..
neden olmasın ki, arada bir de karadeniz?
o deniz kıyılarında, birbirinden güzel kahveler içecek, birbirinden güzel dondurmalar yiyeceğim...
sohbetler, ah asıl o sohbetler..
beni bilen bilir, sohbetim pek kıymetlidir..
kıymetlimi dağıtacağım...
insanları güldürecek, insanlarla güleceğim...
kusura bakma annem, bu bayramda akraba eli öpmeye gelemeyebilirim..
ben bu yaz, başka insanları kelimelerinden öpeceğim..
bi sürü insan tanımalı yahu!
bütün yıl, olduğumuz yerde çakılıp kalıyoruz da ne oluyor?
memlekete millete faydalı insanlar oluyoruz..
ama yılda en az bir hafta, imkan dahilinde daha da fazla;
kendine faydalı insanlar olmalıyız..
bizi daha iyi insan yapacak şeyler yapmalıyız..
farklı denizlere bakmalı, farklı insanlarla farklı şeyler konuşmalıyız..
farklı deneyimlerimiz olmalı..
ölüm döşeğindeyken, gözümüz arkada kalmamalı...
"daha yaşanacak çok şey vardı" dememeliyiz..
yaşanabilecek her şeyi, henüz nefes alabiliyorken yaşamalıyız...
bir farkındalık ya da kimine göre saçma bir hayalperestlik hasıl oldu bana bir süredir..
sürekli bu yazdıklarıma benzer şeyler düşünüyorum..
gideceğim burdan, 1 aylığına; yaklaşık 5 gün sonra..
ve tam olarak hayalini kurduğum şeyi yapacağım..
bir sürü şehir gezecek, bir sürü insan tanıyacağım..
eskileri hatırlayacak, onlara zaman ayıracağım...
zaman kıymetli, zaman az..
onlara kıymetli bir şey armağan edeceğim, zaman...
zamanımı geçireceğim insanlarla
daha güzel hayaller kurmayı öğrenene kadar, hayallerini dinleyeceğim..
farklı denizlere bakacağım....
gitmeden önce akdenizi kazıyacağım hafızama
ardından derhal ege...
peşine marmara..
neden olmasın ki, arada bir de karadeniz?
o deniz kıyılarında, birbirinden güzel kahveler içecek, birbirinden güzel dondurmalar yiyeceğim...
sohbetler, ah asıl o sohbetler..
beni bilen bilir, sohbetim pek kıymetlidir..
kıymetlimi dağıtacağım...
insanları güldürecek, insanlarla güleceğim...
kusura bakma annem, bu bayramda akraba eli öpmeye gelemeyebilirim..
ben bu yaz, başka insanları kelimelerinden öpeceğim..
Önce size kıyak bu..
1,5 saatlik bir müzik ziyafeti..
Sonra kendime kıyak tabii ki..
Linki kaybetmeyeyim diye ;)
1,5 saatlik bir müzik ziyafeti..
Sonra kendime kıyak tabii ki..
Linki kaybetmeyeyim diye ;)
Her aşkın son kullanma tarihini okuyabilirim, daha en
başından..Hep okudum, hiç şaşırmadım bitişlere.. Lakin bu! Bunda hiç bir şey
yazmıyor!
Senin yüzünden dünyaya borçlanıyorum gün be gün.. “Ben sana gelmiş geçmiş en destansı aşkı
yaşattım, şimdi sen de bana bir iyilik yapmak zorundasın” diyecek diye çok
korkuyorum...
Boş bir çerçeve bekliyor evimde, gün gelecek ikimizin
resmini koyacağım niyetiyle aldığım.. Boş bir çerçeve, hepsi bu..
Sen şimdi acıksan, bu saatte; ansızın.. Ben kalksam sana bi
sandviç yapsam...
Uykun gelse peşine, yanına uzanıp saçlarını okşayarak
uyutsam...
Kokun dolsa burnuma, nefesini dinleyip şükretsem tanrıya...
Rahatsız etmekten korkup; nefes bile almadan izlesem sabaha
kadar yüzünü...
Sesini duysam ya, sadece sesini duysam............
Gözlerin aşk rengi senin!
Sesine en çok adım yakışıyor, yüzüne aksim...
Gözlerime bakıp adımı söylediğinde; tanrıya yaklaşıyorum
ben!
Sen bu dünyada nefes alıyorsun ve hala Tanrı’nın varlığını
sorgulayanlar var...
Sana benim gibi bakan olmuş muydu hiç?
Seni sevmeye başladığımdan beri, daha iyi bir insanım..
Gerçekten!
Sokak gürültüsünde söyle söyleyeceğini, sadece gerçekten
dinleyenler duyabilsin nüansları...
http://www.youtube.com/watch?v=wb_12VhXk9o
http://www.youtube.com/watch?v=wb_12VhXk9o
Kendime not: Korkmaaaa, kimse kalbi yerinden çıkacak gibi
attığı için ölmemiştir...
Dünya, sana ve bana dar geliyor.."Biz" olursak,
daha rahat sığarız bence..
Farkında mısın, "kimsesizliğinin" içine ettiğimin..
An itibari ile ben varım...
Bu saatte, iki kelam etmek için ruhumu satabileceğim
insanlar uyuyor olmasa ya.. "İnsanlar" kelimesinin altını çiziyorum..
Seni bekliyorsam, hangi gece uzun ki?
"Seni" bekliyor olmak bile güzel..
Bana bu şansı verdiğin için teşekkür etmeliyim sadece..
Seninle aynı isimde bi sevgilim olmuştu benim, nasıl hitab
edeceğimi bilirim..
Sen benim yanımda yat, vantilatöru bile sana çeviririm
ben...
Bunca yıllık ömrümde, kadın olmaktan duyduğum gurur ve bunu
taşıyışımdaki asalet; kadın sevmeyen bir adama aşık olmamla sona erdi...
O yağmur altında söylediğin her güzel söz, bir gök
gürültüsüne kurban gitti; hepsini en başından söyler misin?
Bölmek istemiyorum yalnızlık tiradlarını, sakince izliyorum
oturduğum yerden.. Bunca taraftarı olan bir “yalnızlık mesaisi” ni bölmeye de
kıyamam zira.. Ve gözlerinin gördüğü son günü, elimi tutarak geçireceğini de
söylemeyeceğim kimseye.. Yalnızlık, bir mesai biçimi olarak yakışıyor
sana.. Gerisi zaten ikimizin arasında...
Bırakacağım, yalnız bilsinler.. Hem zaten; ben, senin hayal gücünün ürünüyüm...
Hiçbir damla gözyaşını sorgulamam.. Kimin için ağladığın
beni zerre kadar ilgilendirmez.. Benim amacım yanında olmaktır.. Ne yaşanırsa
yaşansın, elini tutmak ve gözyaşlarını sileceğin tişörtün sahibi olmaktır..
Öyle içten talibim ki...
Şaşkınsın elbet, tereddütle yaklaşıyorsun.. Normal! Ben de
ilk defa yaşıyorum böyle bir şey... Ben de ilk defa “aşk” diye adlandırmaktan
başka çarem olmayan bir duygu içinde çırpınıyorum! İlk defa, biri mutlu olsun
diye canımı ortaya koymaktan çekinmiyor ama o beni sevsin diye strateji
üretmiyorum.. Ben ilk defa birinin yüzü gülsün diye, dünyayı karşıma alabileceğimi
seziyorum.. Üstelik ondan hiç bir şey beklemeden.. Tek uzaylı sensin mi
sanıyorsun?
Ana dilimin bana ihanet ettiği günleri de mi görecektim?
İçimde büyüttüğün bu “şey”in sözlükte karşılığı yok Melek!
Göndersene beni dünyandan.. Neye muktedirsin, ne karşısında
aciz; bi belirlesek sınırları da, artık birbirimizi sınamaktan vazgeçsek
diyorum...
En çok da sözlerime itimat etmemen yoruyor beni.. Birlikte
uyuyor, birlikte uyanıyoruz işte.. Kapat o, şaşkınlıkla açılmış ağzını.. Uykun
geldiğinde, fişi çekilmiş bir makine gibi işlevsiz kaldığımı; içime hüzün
dolduğunda, dostlarınla gülüp eğlenirken, boğazına bir yumru düğümlendiğini
farket artık.. Saçma sapan, gerçek üstü bi takım şeyler; seni bana bağladı,
beni sana bağladığı gibi.. Bununla yaşamayı öğren! Yakın tut beni kendine; ne
olacağını, daha olmadan gör işte...
insan en çok aşık olunca yazıyor di mi?
ya da zehir zemberek ayrılıkların ardından...
oysa bazı aşklar var ki, iki iyi insanın yanlışlıkla bir araya gelmesi gibi...
olsun be...
bazen de ayrılıklar olsun...
ayrılmış olmak, eskiden uğruna canını vermeye hazır olduğun kişiyi kötü yapmıyor ki...
senden uzakta, yine iyi biri o..
bir arada olmanız iyi bir fikir değildi, hepsi bu..
iyi kalın, ikiniz de..
eskiden sevdiğiniz ve sevilen kişiler olarak kalın..
kızmayın, küsmeyin...
herşey yoluna girer...
ya da zehir zemberek ayrılıkların ardından...
oysa bazı aşklar var ki, iki iyi insanın yanlışlıkla bir araya gelmesi gibi...
olsun be...
bazen de ayrılıklar olsun...
ayrılmış olmak, eskiden uğruna canını vermeye hazır olduğun kişiyi kötü yapmıyor ki...
senden uzakta, yine iyi biri o..
bir arada olmanız iyi bir fikir değildi, hepsi bu..
iyi kalın, ikiniz de..
eskiden sevdiğiniz ve sevilen kişiler olarak kalın..
kızmayın, küsmeyin...
herşey yoluna girer...
Bu doğum günümde kendime ilk defa bir insan diledim!
Mutluluk, huzur,aşk falan dilerdim genelde.. Bu yıl ilk defa, seni diledim!
Henüz farkında değilsin ama, benim olmalısın!
Sen zaten ancak bana yakışırsın..
Bi başınayken garipsin, sevimsiz..
Bir de yanımda gör kendini, bayılırsın!
Aklın başına gelsin de yerinin yanım olduğunu farket diye; direndikçe
direniyor, zamana kafa tutuyorum.. "Günler geçmek bilmiyor" ların
bundan!
Her aşkın, biraz katli vacip..
Adımları kısa biraz, nefesi kesik..
Yetmediği yerde, vurmalı!
Yağız bir at gibi, doğada;
Sanki bir ayağı eksik...
Yapamam değil, yapmak istemiyorum..
Olamam değil, olmak istemiyorum..
Senden gelen herşeyi sevdiğim gibi, gelmeyen herşeyi de
reddediyorum!
Bir keresinde "öleceğimi bilsem, yine severim seni"
demişti biri.. O zaman çok etkilenmiştim.. Büyüyünce daha güzel cümleler
kurmayı öğrendim, geçti...
Kimse seni benim gibi sevmiyor! Bir yandan seviniyorum, kimse
seni benim gibi sevmiyor diye; bir yandan kahroluyorum, kimse seni benim gibi
sevmiyor diye...
Bir kadının "yapacağım" dediği şeyi,ne olursa
olsun yapacağını öğrendiğinde; delikanlılıktan adamlığa terfi edersin.. Biz
buna "büyümek" deriz...
Aşk, bir tahterevalli gibi.. Biri daha çok severse, denge
bozuluyor.. Her şey tepetaklak oluyor.. Sonrası işte, gözyaşı felan;
bildiğin...
Sen yalnız da kocaman bi dünyasın ya; yetemediğin yerde
söyle, ben sufle veririm sana... Aynı yerden okuyoruz hayatı malum..
Beni sevebilmen için gün yetmiyor madem, zaten her yıl fazla
çıkan 6 saatini alırım dünyanın.. Böylece hiç bir yıl "artık" olmaz..
Senin ise bahanen kalmaz.. O kalp beni sevecek!
Ne kadar erken ölürsem, o kadar uzun yaşayacaksın demektir..
Pazarlık yaptık çünkü biz; benden alıp, sana verecek.. Beni görmezden gelme, bu
yüzden..
Kendini süsleme, benim kenar süslerimle... Onlar benim
kenarlarımın süsleri... Sen kenarım mısın ki, süsümden nasiplenesin?
Biz senle, aynı duaya amin demekte olan iki ateist gibiyiz..
Öyle imkansız, öyle olmayacak.. Ya da belki öyle çaresiz, öyle yakın ölüme..
Ve hiçbir şey, seni bugünden daha çok seviyor yapmayacak
beni..
“Bilerek yapmıyorum ortak nokta, ya bizi oradan vururlarsa
korkusundan” demiştim.. Ama sen kalktın, şarkı yaptın.. Şimdi tüm yağmurlar,
sabahlar, şarkılar, çiçekler, nehirler, çocuklar ve aşıklar tehlikede..
Bundan 50 yıl sonra, dünya seni müziğin ya da sesinle değil;
kalbime saldığın bu aşkın, bana yazdırdıklarıyla hatırlayacak.. Nazım’ın
Piraye’si, Atilla İlhan’ın Pia’sı gibi...
Marifet sevmek değil; nasıl olsa sevecektim birini,
bittiğinde orucum.. Ben seni sevmeyi seçerek, kişisel devrimimi yaptım.. Neleri
göze alarak, neleri göğüsleyeceğimi bilerek...
Maharet sevmekte de değil, seni kim olsa sever; değil mi?
Mesele içimdekini anlatabilmek... Henüz konuşulmamış bir dil peşindeyim.. Senin
için, bir şeyler yaratmak derdindeyim.. Gördüğünde tanıyacaksın, çünkü sadece
sen anlayacaksın...
Şu anarşist ruhunu, beni sevmek için kullansan ya... Ne
afilli devrim olur, çok da taraftar bulur..
Dünya bugün ayaktaysa, benim sana duyduğum aşkın yüzü suyu
hürmetinedir; unutma!
Sana karşı orantısız aşk kullanmak zorunda bırakma beni..
Sonra ne olduğunu anlamıyorsun, direnişim boşa gidiyor.. Kimse sevmemiş ki seni
böyle, anlamıyorsun, gücüme gidiyor..
Ölümsüz olan hiçbirşey yapamam sanıyordum.. Şimdiye kadar
yapamamışım meğer.. Bu sevgi; çok destansı, çok güzel ve ölümsüz oldu bak..
Henüz beni sevmiyor değilsin.. Demek ki, gün gelip
sevebilirsin.. Bu durumda bana düşen; seni, beni sevmeye manipüle etmektir..
Etrafında bir sürü arkadaşın var, biliyorum.. Ama ben onlardan
biri olmayacağım ki.. Neyi geciktirdiğinin farkında değilsin...
birer bardak çay içmeliyiz, bana sorarsan..
şu meşhur kuğulu parkta..
etrafta kuğu olması gerekmez gerçi, bana çok da farketmez...
içilen şeyin çay olmasına da hacet yok zira...
malum hava sıcak, bir şey içmek elzem diye dedim..
dersen ki çay içmem ben bu yanar sıcakta,
hararet alır diyecek değilim..
aslında bi şey diyecek de değilim ya..
kalkıp gelsem uzaklardan, bi bardak çay masumiyetine sığınıp
bişeyler içer miyiz..
en azından aynı masada?
her aşkın bir hikayesi var aslında.. aşıkların anlatmaya bayıldığı..
ilk nerede gördüğün, en çok neresinden öptüğün, hangi sözüne yandığın, neleri göze aldığın...
her gece yatağında binlerce defa tekrar yaşadığın, bu yüzden de destansı olan minicik anlar...
her yeni günün yeni muazzam anılara gebe olduğuna inanmak için çıldırdığın...
güzel olduğu için sevmiyorsun da, sevdiğin için güzel ya...
biraz da şükrediyorsun buna..
senin gözünden görse onu dünya, savaş sebebi değil mi bu?
almaz mısın tüm dünyayı karşına?
seni benim gözümle gören, gözler kör olsun diye şarkı yok mu, adı intizar..
gerçekten gören olsa onu senin gözünle; çözümü ya katliam, ya intihar...
sevmek biraz paylaşamamak aslında...
ama sadece başkalarıyla...
oysa onunla paylaşmak için nasıl da çabalarsın, değil mi?
hayatını, sırlarını, yatağını, uykularını..
kavuşamamış aşkların şarkılarında geçer hep, bir kez sarılıp uyusam..
uyumak ne asil eylemdir işte; sevdiğinle paylaştıkça uzayan...
aşkımın hikayesi var; anlatmak için, içimin içimi yediği...
ilk nerede gördüğüm, en çok neresinden öptüğüm gibi...
gözlerini, ellerini anlatmak için yandığım, lakin inadına sustuğum..
gözümden görürler diye delicesine korktuğum..
kendisini değil ama, hikayesini paylaşabilirim...
illa zorlasalar beni, bahsetmem için ondan;
aşkıma isim koyarım...
yağız derim, ozan derim...
hayat derim belki...
oğlum olsun isterim ondan...
adını, aşkımın adıyla ölümsüzleştireyim..
kokusu geçsin tenine, içselleştireyim...
onunla benden "biz" yapayım; bu galibiyetle yetineyim...
ama önce bir sandviç yememiz, peşine iki kadeh bişey içmemiz gerekti; güzeldi..
sıradakilere hazırım ya, cüretim iyi niyetimden...
tüm sevaplarımı bunun için kullanmam gerekse bile,
hesabını tutanlar, anlayacak halimizden;
onu benim, beni onun; ikimizi de bizim yapacak...
Yağız bir ozan olacak hikayemizin adı...
ilk nerede gördüğün, en çok neresinden öptüğün, hangi sözüne yandığın, neleri göze aldığın...
her gece yatağında binlerce defa tekrar yaşadığın, bu yüzden de destansı olan minicik anlar...
her yeni günün yeni muazzam anılara gebe olduğuna inanmak için çıldırdığın...
güzel olduğu için sevmiyorsun da, sevdiğin için güzel ya...
biraz da şükrediyorsun buna..
senin gözünden görse onu dünya, savaş sebebi değil mi bu?
almaz mısın tüm dünyayı karşına?
seni benim gözümle gören, gözler kör olsun diye şarkı yok mu, adı intizar..
gerçekten gören olsa onu senin gözünle; çözümü ya katliam, ya intihar...
sevmek biraz paylaşamamak aslında...
ama sadece başkalarıyla...
oysa onunla paylaşmak için nasıl da çabalarsın, değil mi?
hayatını, sırlarını, yatağını, uykularını..
kavuşamamış aşkların şarkılarında geçer hep, bir kez sarılıp uyusam..
uyumak ne asil eylemdir işte; sevdiğinle paylaştıkça uzayan...
aşkımın hikayesi var; anlatmak için, içimin içimi yediği...
ilk nerede gördüğüm, en çok neresinden öptüğüm gibi...
gözlerini, ellerini anlatmak için yandığım, lakin inadına sustuğum..
gözümden görürler diye delicesine korktuğum..
kendisini değil ama, hikayesini paylaşabilirim...
illa zorlasalar beni, bahsetmem için ondan;
aşkıma isim koyarım...
yağız derim, ozan derim...
hayat derim belki...
oğlum olsun isterim ondan...
adını, aşkımın adıyla ölümsüzleştireyim..
kokusu geçsin tenine, içselleştireyim...
onunla benden "biz" yapayım; bu galibiyetle yetineyim...
ama önce bir sandviç yememiz, peşine iki kadeh bişey içmemiz gerekti; güzeldi..
sıradakilere hazırım ya, cüretim iyi niyetimden...
tüm sevaplarımı bunun için kullanmam gerekse bile,
hesabını tutanlar, anlayacak halimizden;
onu benim, beni onun; ikimizi de bizim yapacak...
Yağız bir ozan olacak hikayemizin adı...
Kim bilir ne kadar çoklar?
"Tanısam çok seveceğim" insanlar..
Ya da beni tanısalar, çok sevecek olanlar..
Mesafeler engel, mesafeler problem..
Halbuki olmasa..
Haberleşmenin bu kadar kolay olduğu, dünyanın öbür ucundan arkadaş edinebildiğimiz bu dönemde bile; mesafe denen eski kafalı şeyin hala para ediyor olması ne acı...
Kapana kısılmışlığımın sona ermesine 19 gün kaldı..
And the countdown begins :)
"Tanısam çok seveceğim" insanlar..
Ya da beni tanısalar, çok sevecek olanlar..
Mesafeler engel, mesafeler problem..
Halbuki olmasa..
Haberleşmenin bu kadar kolay olduğu, dünyanın öbür ucundan arkadaş edinebildiğimiz bu dönemde bile; mesafe denen eski kafalı şeyin hala para ediyor olması ne acı...
Kapana kısılmışlığımın sona ermesine 19 gün kaldı..
And the countdown begins :)
Şu aralar kafamı bolca "alternatif" ler üzerine yoruyorum.. Alternatif hayatlar..
Kafamda dolanan hemen her cümle "mesela" ile başlıyor..
Mesela, turizm okumayı değil de, hayalini kurduğum gibi psikoloji okumayı seçseydim; hayatım şu an nasıl olurdu?
Ya da, oteldeki işimden ayrılmayıp hala istanbulda yaşıyor olsaydım?
İstanbulda değil de bir tatil yöresinde çalışmayı seçmiş olsaydım, okulu bitirdiğimde?
Bi ara ciddi ciddi niyet ettiğim gibi herşeyi bırakıp sadece yazarak hayatta kalmayı seçseydim?
Müziğe olan yeteneğimin üstüne gitmiş olsaydım?
Zamanında evlenme teklifi aldığım o çok zengin adamla evlenmiş olsaydım?
Okulu bitirdiğimde sektöre girmek yerine akademisyen olmayı seçmiş olsaydım?
Birden fazla yol, her zaman var insanın önünde...
Atılan her adım da bir seçim aslında..
Her tercih, biraz reddediş..
İstanbuldan ayrılıp antalyaya yerleşmek, hayatımdaki en önemli dönüm noktalarından biriydi sanıyorum.. O zaman farkında değildim elbet.. Yaşadığım şehiri, çok iyi yaptığımı bildiğim işimi, eğitimini aldığım ve bolca deneyim biriktirdiğim sektörü, dünyada en çok sevdiğim iki insan olan annemi ve kardeşimi arkamda bırakarak geldim buraya..
İşte şu aralar en çok, ya yapmasaydım diyorum?
Bu kadar yanlış karar vermeseydim?
Ya da kararları verirken, biraz daha öngörülü olabilseydim..
En azından "yapma" diyenleri dinleyebilseydim yahu!
Ha çok mu kötü hayatım? Yooo.. Hatta fazlasıyla memnunum.. Belki benim yerime başkasını koysanız, iki gün dayanmaz, belki de hiç gitmek istemez; bilmiyorum.. Ama yaşanmışlıklarımı bir araya toplayıp hayatımın muhasebesini yaptığımda, bugünümün dünümden daha iyi olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim..
İstediğim hayatı yaşıyorum çünkü.. Bir sürü alternatif arasından yaptığım seçimlerle, beni bugüne taşıyan hayatımı.. Ve değişmek de istemiyorum! Sigarayı bırakmak, sağlıklı yaşamak, alkol almaktan vazgeçmek, zayıflamak, evimi sürekli temiz tutmak, kariyerimi ilerletebilmek için o aptal tezi yazmak, insanlarla iyi geçinmek, sosyalleşmek adına saçma sapan insanlarla tanıştırılmak, yaz geldi diye zorla denize sürüklenmek istemiyorum!
Madem bu gün buradayız, madem bu gün varız yarın yokuz, madem bi tane hayatımız var..
O zaman onu istediğimiz gibi yaşamak gibi bir lüksümüz de olmalı!
Bundan sonra kimsenin bana "çok içiyorsun" ya da "sigarayı bırakman lazım" veya "o tezi de yazsan artık" demesini istemiyorum! Beni asosyal olmakla suçlamasını, köpeklerimin evi pislettiğinden dem vurmasını, bi temizlikçi tutmam gerektiğini hatırlatmasını da...
Bir sürü seçimler yaparken, yanlış kararlar verirken ve o yanlış kararların bedelini ağır biçimde öderken; sırça köşklerinden beni izleyenlerin, tam da herşey yoluna girmeye başlamışken bana akıl öğretmeye yeltenmesini kabul etmiyorum!
Köpeklerim ve ben; pis bir evde yaşamaktan, o pis evin içinde hayvanlar gibi içip sabahlara kadar oturup, öğlenlere kadar uyumaktan, yüksek sesle müzik dinleyip sayfalarca yazmaktan memnununuz! Bu da benim alternatifim! Memnun olmayan beri gelsin!
Ne ben Sezarım,
Ne de sen Brütüssün...
Ne ben sana kızarım
Ne de zatın zahmet edip bana küssün..
Artık seninle biz,
Düşman bile değiliz..
ne kadar iyi niyetli de olsam, insanım neticede..
hatalar yaptım..
bazen birine iyi davranmak bile hata olabiliyormuş, öğrendim..
ama ben..
yaptığım her hatanın bedelini ödedim..
hem de ağır şekilde..
kan kusarak, nefessiz kalarak, boğularak...
ve herkes ödemeli..
her yaptığı hatanın, yanlışın..
bilerek ya da bilmeyerek..
iyi niyetle ya da kötü niyetle...
herkes, yaptığı her hatanın bedelini ödemeli..
hayat; karşılaştığın fırtınalarla değil, gemiyi limana yanaştırıp yanaştıramadığınla ilgileniyor sonunda...
hatalar yaptım..
bazen birine iyi davranmak bile hata olabiliyormuş, öğrendim..
ama ben..
yaptığım her hatanın bedelini ödedim..
hem de ağır şekilde..
kan kusarak, nefessiz kalarak, boğularak...
ve herkes ödemeli..
her yaptığı hatanın, yanlışın..
bilerek ya da bilmeyerek..
iyi niyetle ya da kötü niyetle...
herkes, yaptığı her hatanın bedelini ödemeli..
hayat; karşılaştığın fırtınalarla değil, gemiyi limana yanaştırıp yanaştıramadığınla ilgileniyor sonunda...
Gezi direnişi ile ilgili hiç bir şey yazmayacağım...
hangi tarafta olduğumuz belli olsun diye, çapulcu olduğumu söyleyeyim de bu konu kapansın..
belki daha iyi bi ruh halinde olursam bi gün, yazarım.. belli olmaz..
kafamı meşgul ettiği, gündemimi değiştirdiği için felan minnettarım tabi..
ama kafa da bi yere kadar dağılıyor..
bi sürü şey oldu tabi..
mezuniyet oldu mesela..
güzel öğrencilerimi mezun ettim..
gururlu fakat hüzünlüyüm bi yandan..
okul kapandı dolayısıyla..
bütler falan var daha gerçi ama, ders hazırlamayacaksam, o okul benim için bitmiştir..
zaman çok hızlı geçiyor vesselam..
ne kadar zaman olmuş, bugünkü durumuma geleli.. (yazar burada ayrıntı vermekten çekiniyor)
ötelenen hüzün, sıkıştığı yerden çalkalanmış kola kapağı gibi fırlıyor..
daha az içmeye başlamıştım halbuki, iyiydi..
ama işte, buraya kadarmış..
yeniden eskiye dönme zamanı..
eski...
ne ironik bi cümle oldu yahu..
çatlak sesli adamlar dinlemek lazım..
ilaç mübarek...
hele de söyleyecek şeyleri varsa, içinize dokunan..
çekinmeyin dinleyin...
müzik, en insani alışkanlıklardan biri..
insan olun...
dinleyin, okuyun...
hadi bakalım...
hangi tarafta olduğumuz belli olsun diye, çapulcu olduğumu söyleyeyim de bu konu kapansın..
belki daha iyi bi ruh halinde olursam bi gün, yazarım.. belli olmaz..
kafamı meşgul ettiği, gündemimi değiştirdiği için felan minnettarım tabi..
ama kafa da bi yere kadar dağılıyor..
bi sürü şey oldu tabi..
mezuniyet oldu mesela..
güzel öğrencilerimi mezun ettim..
gururlu fakat hüzünlüyüm bi yandan..
okul kapandı dolayısıyla..
bütler falan var daha gerçi ama, ders hazırlamayacaksam, o okul benim için bitmiştir..
zaman çok hızlı geçiyor vesselam..
ne kadar zaman olmuş, bugünkü durumuma geleli.. (yazar burada ayrıntı vermekten çekiniyor)
ötelenen hüzün, sıkıştığı yerden çalkalanmış kola kapağı gibi fırlıyor..
daha az içmeye başlamıştım halbuki, iyiydi..
ama işte, buraya kadarmış..
yeniden eskiye dönme zamanı..
eski...
ne ironik bi cümle oldu yahu..
çatlak sesli adamlar dinlemek lazım..
ilaç mübarek...
hele de söyleyecek şeyleri varsa, içinize dokunan..
çekinmeyin dinleyin...
müzik, en insani alışkanlıklardan biri..
insan olun...
dinleyin, okuyun...
hadi bakalım...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
