bak hibe dedim de aklıma geldi...
liseyi bitirip öss ye girdiğim yıldı. öys'nin kaldırılıp, tek sınava geçildiği sene..ilk önce sınav soruları çalınmış ve sınav iptal edilmiş; başka bi tarihe ertelenmişti.. sonra da sınav sorularında ve puanlamada hata yapıldığı sölenmişti. pek çok kişi itiraz etmişti puanlarına. ben etmemiştim. halbuki hata olduğundan emin gibiydim. neyse.. o dönem de annemle babamın ayrıldığı, evde soğuk rüzgarların estiği zamanlar. evde benden başka babamla konuşan yok. ben de daddy's girl olduğumdan, ne yaparsa yapsın severim modunda barışçıl takılıyorum.
sınav sonuçları açıklandığında benim kazanabileceğim yerler, istanbul dışında, pek de parlak olmayan üniversitelerdi. babam benim kendinden uzaklaşmama razı olamayıp beni özel okula kaydettirmeyi önermişti. ben de bu teklifin üstüne atlamıştım. annem yapma etme dese de, özel okulu yazmış ve çok doğal olarak kazanmıştım. fakat kayıt günü geldiğinde babam "kayıt için gerekli parayı toparlayamadım, kusura bakma" deyivermişti.
o gün bakırköydeki galleria'nın önünde, elimde kayıt için gerekli evraklarımla, kaldırıma oturup bağıra bağıra ağlamıştım. "ben şimdi ne yapacağım" diye... adamın biri gelmişti yanıma. gençten, serseri kılıklı bişi. neden ağladığımı sormuştu, yanıma oturup.. benim de şefkate ihtiyacım olsa gerek ki, herşeyi anlatmıştım adama.. hiç unutmuyorum bana "benim kenarda birikmiş o kadar param var.istersen getireyim hemen" demişti. o kadar samimi ve gerçekti ki... denizci olduğunu sölemişti. denizciler çok kazanır, o zamandan bilirdim...
alamadım tabi parayı, alamazdım.. ama o adamın yüzünü hala unutmadım. bana bir iyiliği dokunmadı neticede. ama teklif ettiği şey, 17 yaşında bi kız çocuğunun gözyaşlarını dindirmeye ve kısa süreli de olsa mutlu etmeye yetmişti...
hayatta böle insanlarla karşılaşma olasılığımız çok az biliyorum. ama artsın istiyorum. kabul etmeyeceğini bile bile de olsa; ya kabul ederse olasılığını da göz ardı etmeden, tamamen karşılıksız, birini mutlu etmek; insana neler hissettirir acaba?
işte hayata böle lezzetler lazım :p

5 yorum:

bi dost dedi ki...

kal geldi bana şu an:)

polly dedi ki...

hayata böle lezzetler lazım değil mi peki?
yalansa yalan de :)

bi dost dedi ki...

öyle tabi ama zorrr:)

cesetizleri dedi ki...

Böyle birinin varlığını bilmek bile huzur verdi.

polly dedi ki...

evet varlar.. aramızdalar.. belki de denizdeler..ama aynı havayı soluyoruz onlarla..

 
MüTeveLLi HeYeTi © 2009. BaLıK GöZüNDeN İNeK!